(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k 2 dakikad\u0131r.)<\/p>\n\n\n\n
(Okurken Retro-Sensiz A\u015f\u0131k Olamam \u015fark\u0131s\u0131n\u0131 dinlemeniz \u00f6nemle rica olunur:)<\/p>\n\n\n\n
Her zaman a\u015fk\u0131n g\u00fcc\u00fcne inanan biri oldum. Benim i\u00e7in mucizevi bir \u015feydi. \u00d6yle olmal\u0131yd\u0131. Sonu\u00e7ta b\u00fct\u00fcn masallar\u0131n ve hikayelerin sonunda a\u015fk kazan\u0131rd\u0131. A\u015fk her \u015feyi kazan\u0131r m\u0131, bilemem. Ama o kazanma g\u00fcc\u00fcn\u00fc bah\u015fetti\u011fini g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm g\u00fcn, tamamlanm\u0131\u015f hissettim.<\/p>\n\n\n\n
Sak\u0131n yanl\u0131\u015f anlamay\u0131n bu tamamlanmay\u0131. Eksik de\u011filim, de\u011filiz. Sadece kulak verin s\u00f6ylediklerime, tek iste\u011fim budur.<\/p>\n\n\n\n
Hayat\u0131ma girdi\u011fi g\u00fcn\u00fc hat\u0131rl\u0131yorum. Ondan \u00f6ncesi ve ondan sonras\u0131 vard\u0131 art\u0131k. Ge\u00e7mi\u015f tecr\u00fcbelerimin vermi\u015f oldu\u011fu g\u00fcvensizlik hissi\u2026 Hi\u00e7 sevilmemi\u015f olmak ve bunu en derinden hissetmek… G\u00f6zlerimdeki k\u0131rg\u0131nl\u0131k o kadar a\u015fik\u00e2rd\u0131 ki. Birileri g\u00f6rs\u00fcn anlas\u0131n diye k\u0131vran\u0131rken, anlatmadan sadece ona bakmam yetti. Kendimi g\u00f6rd\u00fcm. Senelerdir arad\u0131\u011f\u0131 aidiyet duygusuyla kar\u015f\u0131mdayd\u0131. Aradaki enerji ak\u0131\u015f\u0131 inan\u0131lmazd\u0131. \u0130lk g\u00f6r\u00fc\u015fte a\u015fka inanmayan ben, ilk g\u00f6r\u00fc\u015fte \u00e2\u015f\u0131k oldum.<\/p>\n\n\n\n
K\u0131r\u0131k kalbimin kap\u0131lar\u0131n\u0131 aralamamak i\u00e7in tuttum kendimi. Ben kap\u0131y\u0131 tutarken, o t\u00fcm \u015fefkatiyle \u201cBen buraday\u0131m, kendini bana b\u0131rak, bunu yapman yeter.\u201d diyordu. Zihnimle kocaman bir sava\u015fa giri\u015ftim. Ama o derin mavi bak\u0131\u015flara daha fazla kar\u015f\u0131 koyamad\u0131m. Y\u0131llard\u0131r arad\u0131\u011f\u0131m ruh e\u015fim kar\u015f\u0131mdayd\u0131. Kalbim korkakt\u0131. \u00dcrkekti. Ama o denli heyecanla at\u0131yordu ki… Uyu\u015fturucu etkisinde kalm\u0131\u015f gibiydim. Bedenim, d\u00fcnyam, zihnim, benli\u011fim… Hepsi ba\u015fka bir alemdeydi. Sadece o vard\u0131. T\u0131pk\u0131 filmlerdeki gibi, di\u011fer sesler birer u\u011fultuya d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n\n\n\n
Kalbimi onarmas\u0131 belki saniyeler s\u00fcrd\u00fc. G\u00fcvensizlik hissi neydi \u00e7oktan unutmu\u015ftum sonra. Her \u015fey \u00e7ok aniydi, afallam\u0131\u015ft\u0131m. Ama art\u0131k, bu d\u00fcnyadaki huzurumu bulmu\u015ftum. G\u00f6zlerimdeki par\u0131lt\u0131 her \u015feyi anlat\u0131yordu. Hava so\u011fuktu ama o Ankara ayaz\u0131 bile i\u00e7imdeki alevi s\u00f6nd\u00fcremedi.<\/p>\n\n\n\n
Aram\u0131zdaki \u00e7ekim… Sanki o \u00e7ekim ipler halindeydi ve bunu g\u00f6rebiliyordum. T\u00fcm renklerle ba\u011fl\u0131yd\u0131k birbirimize. Bu adam yabanc\u0131yd\u0131 ama bir o kadar da tan\u0131d\u0131k. O g\u00fcl\u00fcnce, istemsiz g\u00fcl\u00fcyordum; \u00fcz\u00fcl\u00fcnce, i\u00e7im parampar\u00e7a oluyordu. Beni bir bebekmi\u015f\u00e7esine sevmesini ve dokunmas\u0131n\u0131 deneyimledim. Her an k\u0131r\u0131lacakm\u0131\u015f\u0131m gibi, bir o kadar narin, bir o kadar da tutkulu…<\/p>\n\n\n\n
O an anlad\u0131m ki, ben arad\u0131\u011f\u0131m\u0131 buldum. Hem de hi\u00e7 beklemedi\u011fim bir anda. Hayat\u0131n bana verdi\u011fi, zamans\u0131z gelen kocaman bir s\u00fcrprizdi benim i\u00e7in. Ama en \u00f6zel zamans\u0131zl\u0131\u011f\u0131md\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Her \u015fey anlam\u0131n\u0131 yitirdi sonra. Onsuz yapt\u0131\u011f\u0131m her \u015fey eksikti. Sanki o olmadan var olamazm\u0131\u015f\u0131m, sanki o benim havam suyum, topra\u011f\u0131m, ald\u0131\u011f\u0131m nefesti. Korktum. Bu denli ba\u011fl\u0131 olmaktan. \u0130yile\u015fti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm yaralar\u0131m ya kanarsa tekrar, ya da \u00e7\u00f6zd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm sorunlar\u0131m bu adamla da ba\u015f g\u00f6sterir ve bizi mutsuz ederse diye, \u00f6l\u00fcm\u00fcne korktum belki de. Onu kaybetmek… Kaybetmek… Ald\u0131\u011f\u0131m nefes ula\u015famad\u0131 ci\u011ferlerime. Ankara so\u011fu\u011fu o zaman \u00fc\u015f\u00fctt\u00fc i\u015fte.<\/p>\n\n\n\n
\u00c7ok zaman ge\u00e7medi; belki birka\u00e7 saat, belki 1-2 g\u00fcn. Hat\u0131rlam\u0131yorum. Zaman kavram\u0131n\u0131 yitireli \u00e7ok olmu\u015ftu. Sadece sesimi duymak i\u00e7in beni arad\u0131\u011f\u0131nda, anlad\u0131m ki o karanl\u0131k yersiz. Ruhuma i\u015flemeye \u00e7al\u0131\u015fan o korkular, yenebilece\u011fim t\u00fcrde bir canavar ve tek gereken \u015fey kendimi teslim etmek. Hissetmekten, sevmekten, a\u015fktan korkmamak. Eksiklik hissi ise, kendimle girdi\u011fim bir sava\u015f\u0131n \u00fcr\u00fcn\u00fcyd\u00fc. Bunun bilincinde ilerleyebilmek, en \u00f6nemli ad\u0131md\u0131 kendim i\u00e7in.<\/p>\n\n\n\n
\u015eimdi oturmu\u015f bu sat\u0131rlar\u0131, a\u015fk\u0131 hayat\u0131na dahil etmeye korkan insanlara, belki de inanmayanlara varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u2018kendi a\u00e7\u0131mdan\u2019 ispatlay\u0131\u015f\u0131m\u0131 yaz\u0131yorum.<\/p>\n\n\n\n
Ak\u015fam\u00fcst\u00fc g\u00fcne\u015finden bile daha \u00e7ok huzur veren bu insan, benim i\u00e7in kocaman bir l\u00fctuf. Kalbimi sevgiye doyurup, i\u00e7imdeki en iyi potansiyeli ortaya \u00e7\u0131karmam\u0131 sa\u011flam\u0131\u015f, destans\u0131 bir a\u015fk\u0131 tatmama sebep olmu\u015f ve hayat\u0131 bamba\u015fka g\u00f6rebilmeyi \u00f6\u011fretmi\u015f… Belki de daha bir\u00e7ok nitelik ve nicelik kazand\u0131rm\u0131\u015f. Ve bunlar\u0131 yapmaya devam ediyor. (Te\u015fekk\u00fcr ederim).<\/em><\/p>\n\n\n\n Kalbimi huzur ve a\u015fkla dolduran o derin mavi g\u00f6zlere bakt\u0131k\u00e7a, ya\u015fam\u0131n anlam kazand\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyorum. \u201cYaln\u0131z de\u011filim.\u201d diyorum. Art\u0131k beraber y\u00fcr\u00fcyorum b\u00fct\u00fcn o yollar\u0131. Zorluklar her daim var ama ben ruh e\u015fimi buldum. Daha g\u00fc\u00e7l\u00fcy\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n Dipnot: F\u0131rt\u0131nal\u0131, g\u00fcne\u015fli, karl\u0131, ya\u011fmurlu… Seni t\u00fcm renklerimle seviyorum sevgilim. <\/em><\/p>\n\n\n\n \u00a0Yazar:<\/em> Sema Nur Terzi<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201cBirileri g\u00f6rs\u00fcn anlas\u0131n diye k\u0131vran\u0131rken, anlatmadan sadece ona bakmam yetti. Kendimi g\u00f6rd\u00fcm. Senelerdir arad\u0131\u011f\u0131 aidiyet duygusuyla kar\u015f\u0131mdayd\u0131. Aradaki enerji ak\u0131\u015f\u0131 inan\u0131lmazd\u0131. \u0130lk g\u00f6r\u00fc\u015fte a\u015fka inanmayan ben, ilk g\u00f6r\u00fc\u015fte \u00e2\u015f\u0131k oldum.\u201d <\/p>\n","protected":false},"author":65,"featured_media":3594,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n