\u00c7evresindekilere uyumaktan ba\u015fka bir anlam ifade etmeyen gece, onun i\u00e7in ayd\u0131nl\u0131kt\u0131. Onun i\u00e7in gece, \u00e7irkinliklerden ka\u00e7\u0131\u015f yoluydu. Ve onun i\u00e7in gece, nefes almakt\u0131. G\u00fcnd\u00fcz vaktini gecenin hayalini kurarak ge\u00e7irir, geceyi ise bitecek olman\u0131n h\u00fczn\u00fc i\u00e7erisinde ya\u015fard\u0131. Bu hayatta ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissetti\u011fi tek \u201can\u201d olan gecede bile mutlu ol(a)mazd\u0131. Mutluluk nedir biliyor muydu ki?<\/p>\n\n\n\n
En son ne zaman mutlu oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. \u00c7ocuk\u00e7a sevin\u00e7leri d\u0131\u015far\u0131da tutacak olursak; bu soruya bir cevap veremedi. Mutsuzluk, do\u011fumundan beri i\u00e7inde ya\u015f\u0131yordu sanki. Ortaya \u00e7\u0131kacak uygun zaman\u0131 beklemi\u015f, beklerken de kendini b\u00fcy\u00fcterek yenilmezli\u011fe ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Zaman\u0131 geldi\u011finde o kadar h\u0131zl\u0131 davrand\u0131 ki, ne oldu\u011funu anlayamadan kendisini bo\u015flu\u011fun ortas\u0131nda buldu. Kar\u015f\u0131 koymas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi \u00e7\u00fcnk\u00fc ne olup bitti\u011finin fark\u0131nda bile de\u011fildi. Fark\u0131na vard\u0131\u011f\u0131nda ise, halinden o kadar da \u015fikayet\u00e7i olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark etti. Yaln\u0131zd\u0131. <\/p>\n\n\n\n
En sevdi\u011fi \u015feylerden birisi gecenin \u00e7ocuklar\u0131yd\u0131. Y\u0131ld\u0131zlara gecenin \u00e7ocuklar\u0131 ismini koymu\u015ftu. Hava karar\u0131p da ay ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 m\u0131 p\u0131t\u0131r p\u0131t\u0131r kendilerini belli ederdi gecenin \u00e7ocuklar\u0131. Tabii bu eskidendi. Zaman ge\u00e7tik\u00e7e, insanl\u0131k doyumsuz olduk\u00e7a do\u011fay\u0131 ele ge\u00e7irmeye ba\u015flad\u0131. El de\u011fmemi\u015f g\u00f6klere kadar uzanan dev binalar yapt\u0131lar. G\u00f6rsel zevk u\u011fruna havai fi\u015fek patlatt\u0131lar. A\u011fa\u00e7lar\u0131, g\u00f6lleri, denizleri kuruttular. Bunlar\u0131 g\u00f6ren gece, \u00e7ocuklar\u0131n\u0131 korumak istedi ve onlar\u0131 \u00e7irkin insanlardan uzaklara g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc hala ayn\u0131 g\u00f6ky\u00fcz\u00fc evet. Fakat kimimiz g\u00f6r\u00fcyoruz gecenin \u00e7ocuklar\u0131n\u0131, kimimiz g\u00f6remiyoruz. <\/p>\n\n\n\n
Gecenin insanl\u0131ktan g\u00f6z\u00fc gibi sak\u0131nd\u0131\u011f\u0131 \u00e7ocuklar\u0131n\u0131 g\u00f6rebilmek u\u011fruna ta\u015f\u0131nmaya karar verdi. Yapmas\u0131 gereken e\u015fyalar\u0131n\u0131 toplamak, biletini almak ve ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 evden defolup gitmekti. Ev arkada\u015f\u0131, kendisinin tam z\u0131tt\u0131 bir karakterdi. Geceye olan derin ba\u011f\u0131n\u0131 her sefer alaya al\u0131rd\u0131. Zira ta\u015f\u0131nma karar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131ktan sonra ald\u0131\u011f\u0131 tepki pek de farkl\u0131 olmad\u0131. Deli miymi\u015f de birden kalk\u0131p bilmedi\u011fi yerlere gidiyormu\u015f. Arkada\u015f\u0131 konu\u015furken i\u00e7inden \u015f\u00f6yle d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc: Ya\u015famak da bu de\u011fil midir zaten? Aniden, bilinmeyen yerlere gidebilme \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc. <\/p>\n\n\n\n
\u201cAniden, bilinmeyen yerlere gidebilme \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc.\u201d <\/em><\/p>\n\n\n\n G\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne yazd\u0131\u011f\u0131 bu c\u00fcmle olduk\u00e7a ho\u015funa gitmi\u015fti. Bir g\u00fcn kitap yazacak olursa bunu kesinlikle kullanmal\u0131y\u0131m, diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Daha fazla devam etmek istemedi. Kapatt\u0131 g\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn kapa\u011f\u0131n\u0131. Ho\u015f, devam etmek istese de ne yazaca\u011f\u0131n\u0131 bilemedi \u00e7\u00fcnk\u00fc ya\u015faman\u0131n ne oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnmeye dalm\u0131\u015ft\u0131. Bir soruya dald\u0131 m\u0131 kimse \u00e7\u0131karamazd\u0131 onu. Dalg\u0131\u00e7 misali dalard\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnceler aras\u0131na. Birbirinden farkl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcncelerin aras\u0131na o kadar iyi adapte olurdu ki hi\u00e7biri fark etmezdi bu yabanc\u0131y\u0131. Yabanc\u0131y\u0131 diyorum \u00e7\u00fcnk\u00fc kimi zaman kendi d\u00fc\u015f\u00fcncelerini bile tan\u0131yamazd\u0131. <\/p>\n\n\n\n Kimdi? Neredeydi? Ne yapard\u0131? Cevab\u0131 yok bu sorular\u0131n. Bilmez, bilmek de istemezdi kim oldu\u011funu. \u0130\u00e7ten i\u00e7e korkuyordu \u00e7\u00fcnk\u00fc. Ya istemedi\u011fi biriyse? Veyahut s\u0131k\u0131c\u0131 biriyse? Ya da k\u00f6t\u00fc olarak tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131 i\u015fleri yapm\u0131\u015f birisi ise? Kim oldu\u011funu bilmek onu \u00fcrk\u00fcten bir meseleydi. Bu y\u00fczden kim oldu\u011funu bilmezdi. Kendisine kim oldu\u011funu soranlara da \u015fu cevab\u0131 verirdi: Ya\u015fayan ayna.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kendisini ayna olarak tan\u0131tmak, en do\u011frusuydu onun i\u00e7in. \u00c7\u00fcnk\u00fc etraf\u0131ndaki canl\u0131lar ona nas\u0131l yakla\u015f\u0131rsa, o da o \u015fekilde yakla\u015f\u0131rd\u0131. Bu y\u00fczdendir ki aras\u0131 en \u00e7ok hayvanlar ve \u00e7i\u00e7eklerle iyiydi. Ayn\u0131 dili konu\u015fmasalar da o, ortak bir dil bulmu\u015ftu anla\u015facak. \u0130nsanlarda ise ne yaz\u0131k ki i\u015fe yaramad\u0131. \u0130\u00e7ten pazarl\u0131kl\u0131, sinsi, \u00e7\u0131karc\u0131 insanlar onu bu hayattan bezdirmi\u015fti. Ne zaman birisi ile konu\u015fmak istese, konunun birden kar\u015f\u0131s\u0131ndaki insana d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc fark ederdi. Kimse kendisini merak etmiyor, anlataca\u011f\u0131 macera dolu hikayeleri merak etmiyordu. Varsa yoksa ya\u015fad\u0131klar\u0131 ufak tefek olaylar. <\/p>\n\n\n\n O da insanlar\u0131 kendi haline b\u0131rakt\u0131. Bundan sonra kendisini insan olarak nitelendirmeyecekti. Zira kar\u015f\u0131s\u0131ndakilere bakt\u0131\u011f\u0131 zaman kendisine insan demek, hakaretlerin en b\u00fcy\u00fc\u011f\u00fc olurdu. \u0130nsanlar\u0131 kendi haline b\u0131rakacak ve birbirlerini yiyip bitirerek yok olu\u015flar\u0131n\u0131 izleyecekti. \u0130\u015fte o zaman en sevdi\u011fi menek\u015feleri ve hayvan dostlar\u0131 ile huzurla ya\u015fayabilecekti. <\/p>\n\n\n\n O anda kendisi i\u00e7in ya\u015fam\u0131n ne ifade etti\u011fini buldu. Ya\u015fam ne istedi\u011fin an bir yere gidebilmek ne de diledi\u011fini yapabilmekti; ya\u015fam, huzura sahip olmak demekti<\/em>. Zira huzura sahip olmayan insan sadece g\u00fcn doldurur, hakk\u0131yla ya\u015fayamazd\u0131. <\/p>\n\n\n\n Toplumun huzuru yerine kendi huzurumuz i\u00e7in \u00e7abalayaca\u011f\u0131m\u0131z g\u00fcnlerin gelmesi dile\u011fi ile. Zira toplumun huzurunun temeli, bireyin huzuruna dayan\u0131r. <\/p>\n\n\n\n Yazar: Damla Sat\u0131ro\u011flu<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201c Kim oldu\u011funu bilmek onu \u00fcrk\u00fcten bir meseleydi. Bu y\u00fczden kim oldu\u011funu bilmezdi. Kendisine kim oldu\u011funu soranlara da \u015fu cevab\u0131 verirdi: Ya\u015fayan ayna.\u201d<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":3344,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[],"yoast_head":"\n