(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k 2 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Saatin sinir bozucu tik taklar\u0131n\u0131 her i\u015fitti\u011finde ba\u015f\u0131na vuran a\u011fr\u0131 da katlanarak art\u0131yordu. Oda o kadar sessizdi ki bu ritmik seslerden ka\u00e7\u0131\u015f yolu yoktu. Bir ara kulaklar\u0131n\u0131 kapat\u0131p sadece nefes al\u0131\u015f veri\u015fine odakland\u0131. Solu\u011fu bile alt\u0131 saattir dinledi\u011fi sese uyum sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131. Ritmi bozmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131, yapamad\u0131. Odadaki her e\u015fyan\u0131n simetrik ve d\u00fczenli olmas\u0131 g\u00f6zlerini yoruyor, onlara bakt\u0131\u011f\u0131 s\u00fcrece hi\u00e7bir \u015fey d\u00fc\u015f\u00fcnemiyordu. Zihni t\u0131pk\u0131 yerdeki beyaz hal\u0131 kadar d\u00fcmd\u00fcz ve soluktu. Ayaklar\u0131n\u0131 hal\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcnde oynatarak k\u00fc\u00e7\u00fck bir direni\u015f ba\u015flatt\u0131. Devam\u0131nda ise ci\u011ferlerini y\u0131rtarm\u0131\u015f\u00e7as\u0131na derin nefes ald\u0131. Nefesinin sesi t\u00fcm bu d\u00fczeni ve ritmik ilerleyi\u015fi bir kur\u015fun gibi deldi ge\u00e7ti.<\/p>\n\n\n\n
Simetri ve d\u00fczen sevdas\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fckl\u00fckten geliyordu. E\u011fer onu ileride bu kadar d\u00fcz bir insana \u00e7evirece\u011fini bilseydi sevdas\u0131na daha o zamandan set \u00e7ekerdi. Odas\u0131n\u0131n duvarlar\u0131na poster asamayan ergen k\u0131z b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015ft\u00fc ve art\u0131k kendi evine tablo asamayan bir kad\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc.<\/p>\n\n\n\n
De\u011fi\u015fimi, d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc severdi. Hatta mesle\u011fini bile toplumu ve insanlar\u0131 “daha iyiye de\u011fi\u015ftirme” ad\u0131na se\u00e7mi\u015fti. Bu de\u011fi\u015fim tutkusu sadece kendinde i\u015fe yaramam\u0131\u015ft\u0131. T\u0131pk\u0131 saatin tik taklar\u0131 gibi hep ritme uymu\u015f ve bir \u015feyleri de\u011fi\u015ftirmek isterken yerinde saym\u0131\u015ft\u0131. Kitapl\u0131\u011f\u0131 on be\u015f y\u0131l \u00f6nceki gibiydi. Kitap say\u0131s\u0131 artm\u0131\u015ft\u0131 fakat boy s\u0131ras\u0131na g\u00f6re dizili\u015fleri ayn\u0131yd\u0131. \u00dct\u00fcledi\u011fi k\u0131yafetlerini renk s\u0131ras\u0131na uygun asarken t\u0131pk\u0131 y\u0131llar \u00f6ncesine benzer zevk ve mutluluk duyuyordu. Yata\u011f\u0131n\u0131n bozuk \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fc d\u00fcmd\u00fcz sermek i\u00e7in u\u011fra\u015f\u0131rken de hayat\u0131ndaki her \u015feyin iyiye gitti\u011fini, d\u00fczeldi\u011fini varsay\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
Yapt\u0131\u011f\u0131 t\u00fcm bu aktiviteler de\u011fi\u015fim d\u00fcrt\u00fcs\u00fcn\u00fc bast\u0131rmaktan \u00f6te gidemiyor, hayat\u0131n\u0131n farkl\u0131 alanlar\u0131na s\u0131\u00e7rayaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6n g\u00f6remeyerek yumruklar\u0131yla kutusuna s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131yordu. Bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131 d\u00fcrt\u00fc, kutunun boyutlar\u0131na dayanamayarak bir zehir gibi akmaya ba\u015flad\u0131. <\/p>\n\n\n\n
Zehir, ge\u00e7ti\u011fi yerleri inanca s\u00fcr\u00fckleyerek hedefine do\u011fru ilerliyordu. Kendisini takip edeni de o hedefe s\u00fcr\u00fckledi ve orada bulu\u015ftular. Art\u0131k de\u011fi\u015fim g\u00fcd\u00fcs\u00fc, okunu insanlara d\u00f6nd\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc. Kafas\u0131n\u0131 bo\u015f duvara \u00e7evirip ya\u015fam\u0131n\u0131n hangi evresine denk geldi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flad\u0131. Zehri ve oku g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnde ka\u00e7 ya\u015f\u0131nda oldu\u011funu hat\u0131rlayamad\u0131. Oysaki o ya\u015f\u0131ndan itibaren insanlar\u0131 de\u011fi\u015ftirebilece\u011fine dair bir sanr\u0131ya kap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Herkes iyi, pozitif ve d\u00fcz olabilirdi. Ona g\u00f6re m\u00fckemmelli\u011fin tan\u0131m\u0131 bu \u00fc\u00e7 ko\u015fuldan ge\u00e7iyordu. Bu sayede \u00fczg\u00fcn insanlar kalmayacak, mutsuzluk ya\u015fanmayacakt\u0131. Ne kadar basit bir denklem kurmu\u015ftu kafas\u0131nda. Unuttu\u011fu \u015feyleri \u00e7ok daha sonra fark etti\u011finde i\u015fitti\u011fi her saat sesi, g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc her simetrik e\u015fya v\u00fccuduna a\u011fr\u0131lar bat\u0131r\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
Unuttuklar\u0131 g\u00fcn y\u00fcz\u00fcne \u00e7\u0131kt\u0131k\u00e7a ikiye b\u00f6l\u00fcn\u00fcyordu. Yarg\u0131\u00e7 da kendisiydi su\u00e7lu da. \u0130nsan basit bir denklemden \u00f6te karma\u015f\u0131k ve s\u0131rr\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fclemeyen bir yap\u0131yd\u0131. Bu yap\u0131 e\u015fya de\u011fildi. D\u00fczeltemez, kal\u0131ba sokamaz veya hizaya getiremezdi. Temeli \u00e7\u00fcr\u00fck binas\u0131 sallan\u0131rken zelzeleden kurtulmak i\u00e7in zehrini ve okunu kendine \u00e7evirmeliydi. Ger\u00e7ekten hayat\u0131nda de\u011fi\u015fim isteyenlere yard\u0131mc\u0131 olabilirdi. \u015eu anda da buna en \u00e7ok ihtiya\u00e7 duyan kendisiydi. G\u00f6zlerini tekrar bo\u015f duvarlara y\u00f6neltti, sa\u011f duvara renkli bir tablo yak\u0131\u015f\u0131rd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Yazar: Beyza Nur F\u0131nd\u0131kc\u0131<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
”Bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131 d\u00fcrt\u00fc, kutunun boyutlar\u0131na dayanamayarak bir zehir gibi akmaya ba\u015flad\u0131.” <\/p>\n","protected":false},"author":52,"featured_media":3129,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[],"yoast_head":"\n