(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k 4 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Berrin, penceresinin kenar\u0131ndaki k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma masas\u0131nda har\u0131l har\u0131l yazmakla me\u015fguld\u00fc. Vanilyal\u0131 mumlar ve minyat\u00fcr tanr\u0131\u00e7a b\u00fcstleriyle donatt\u0131\u011f\u0131 ve adeta kendi k\u00fc\u00e7\u00fck mabedine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc maun masas\u0131n\u0131, ilham aramaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 g\u00fcnlerden birinde rastlad\u0131\u011f\u0131 antikac\u0131dan alm\u0131\u015ft\u0131. \u015eimdiyse pencerenin kenar\u0131nda, g\u00fcne\u015fin yava\u015f yava\u015f batt\u0131\u011f\u0131 ak\u015fam\u00fczerinde her \u015fey hikayesini yazmak i\u00e7in m\u00fckemmeldi. Do\u011fru yer, do\u011fru zaman ve do\u011fru yazar\u2026 Son bir haftad\u0131r yazd\u0131klar\u0131 ak\u0131l almaz derecede k\u00f6t\u00fcyd\u00fc. Ve sebebini \u00e7ok iyi biliyordu. Bu apartmanda ya\u015fayan herkes \u00f6nceki eserlerini okumu\u015ftu. Ve hepsi de ne kadar iyi oldu\u011funu biliyordu. K\u0131skanmamalar\u0131 elde de\u011fildi, bunun fark\u0131ndayd\u0131 ama sabote etmek! Ta\u015f\u0131nd\u0131\u011f\u0131 g\u00fcnden buna haz\u0131rd\u0131 asl\u0131nda. Sonu\u00e7ta buraya ta\u015f\u0131nma sebebi de roman\u0131n\u0131 \u00f6nceki kom\u015fusundan korumakt\u0131. Neyse ki o problemi, hukuki i\u015flem ba\u015flatmaya gerek kalmadan \u00e7\u00f6zebilmi\u015fti. Ama ayn\u0131 tantanan\u0131n tekrar ya\u015fanmas\u0131na izin veremezdi. Bu seferki, son be\u015f y\u0131ld\u0131r yazd\u0131\u011f\u0131 en iyi romand\u0131 ve bitmesine \u00e7ok az kalm\u0131\u015ft\u0131. Kimse engel olmadan rahat\u00e7a bitirmek istiyordu. Eskisinden daha \u00fccra oldu\u011funa inand\u0131\u011f\u0131 bu yeni muhitte tan\u0131nmamay\u0131 ummu\u015ftu ama pop\u00fcler bir yazard\u0131 i\u015fte. \u015e\u00f6hretin iyi yanlar\u0131 kadar k\u00f6t\u00fc yanlar\u0131 da vard\u0131. Ama Berrin s\u00fck\u00fbnet i\u00e7erisinde yazabilece\u011fi bir ortam olu\u015fturmay\u0131 ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131. Apartmanda ondan ba\u015fka kimsenin olmad\u0131\u011f\u0131 bir an\u0131 yakalam\u0131\u015ft\u0131 sonunda. \u00dcst kat\u0131ndaki \u00fcniversite \u00f6\u011frencisi yar\u0131 zamanl\u0131 i\u015findeydi, alt kattaki aile ak\u015fam yeme\u011fine dostlar\u0131na ziyarete gitmi\u015fti, giri\u015fte oturan ya\u015fl\u0131 teyze ise hafta sonunu o\u011flunun evinde ge\u00e7irecekti. En \u00e7ok bir alt katta oturan kad\u0131ndan \u015f\u00fcpheleniyordu. \u00c7o\u011funlukla evde olmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra yapt\u0131\u011f\u0131 kek, kurabiye ne varsa Berrin\u2019e de getirip duruyordu. Berrin, kad\u0131n\u0131n kendisinin bir hayran\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnse de art\u0131k fazla olmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Bir \u00f6nceki g\u00fcn evine gelmi\u015f ve \u00e7ay i\u00e7mek istemi\u015fti. \u00dcstelik \u00e7al\u0131\u015fma masas\u0131na da iltifat etmi\u015fti. Tam da bu iltifat onu ele vermi\u015fti i\u015fte. “Yazmak i\u00e7in ne rahat ve \u015firin bir masa, yaln\u0131zca ba\u015f\u0131nda oturmak bile size ilham veriyor olmal\u0131.” demi\u015fti. Berrin o anda kad\u0131n\u0131n bir “ilham h\u0131rs\u0131z\u0131” oldu\u011funu anlam\u0131\u015ft\u0131. Fikirlerini \u00e7almaya \u00e7al\u0131\u015fanlara b\u00f6yle derdi. Kad\u0131n konu\u015fmaya devam ederken ertesi ak\u015fam ailecek yak\u0131n bir dostuna ak\u015fam yeme\u011fine gideceklerini a\u011fz\u0131ndan ka\u00e7\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. Ve roman\u0131n\u0131 bitirmek i\u00e7in Berrin\u2019in haftalard\u0131r bekledi\u011fi f\u0131rsat do\u011fmu\u015ftu. <\/p>\n\n\n\n
Tam da o ak\u015fam, hafif aral\u0131k pencereden \u0131l\u0131k esintinin s\u0131zd\u0131\u011f\u0131 sakin cuma ak\u015fam\u0131, roman\u0131n\u0131n son b\u00f6l\u00fcm\u00fc i\u00e7in harika bir fikir gelmi\u015fti akl\u0131na. Ve yazmaya koyulmu\u015ftu. Nefes bile alm\u0131yor gibiydi. Ama ihtiyac\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131na inan\u0131yordu zaten. Tek ihtiyac\u0131 yazmakt\u0131. Yazmak ona hayat veren \u015feydi. Ci\u011ferlerini saman k\u00e2\u011f\u0131t kokusu doldurmal\u0131, damarlar\u0131nda m\u00fcrekkep akmal\u0131yd\u0131. Roman\u0131yla bir b\u00fct\u00fcnd\u00fc o. Ve hi\u00e7bir \u015fey bundan daha mutlu ve hayatta hissetmesini sa\u011flayamazd\u0131. Hayat\u0131n\u0131n roman\u0131n\u0131 yaz\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
Bir anda kap\u0131 \u00e7al\u0131nd\u0131. Umursamad\u0131. Dikkatini da\u011f\u0131tmalar\u0131na izin vermeyecekti. Kap\u0131 \u00e7al\u0131nmaya devam etti. \u0130ki kez, \u00fc\u00e7 kez, d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc kez. Oral\u0131 olmad\u0131 ve yazmaya devam etti. “Berrin Bilir, i\u00e7eride oldu\u011funuzu biliyoruz. L\u00fctfen zorluk \u00e7\u0131karmay\u0131n ve kap\u0131y\u0131 a\u00e7\u0131n”. Bo\u015f apartmanda yank\u0131lanan ses onu korkutmu\u015ftu. Bir anda durdu, zihni bombo\u015ftu. Oda\u011f\u0131n\u0131 tamamen kaybetmi\u015fti. Yava\u015f\u00e7a aya\u011fa kalkmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken fark etmeden bo\u015f kahve fincan\u0131n\u0131 yere d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Porselen fincan\u0131n k\u0131r\u0131l\u0131rken yapt\u0131\u011f\u0131 g\u00fcr\u00fclt\u00fcy\u00fc duydu. Onu da kap\u0131s\u0131n\u0131n zorla a\u00e7\u0131lmas\u0131yla olu\u015fan g\u00fcr\u00fclt\u00fc takip etti. Neler oldu\u011funu anlam\u0131yordu. Evine bir anda dalan bu insanlar kimdi ve ne c\u00fcretle yazarken onu rahats\u0131z ederlerdi. Kollar\u0131ndan tuttuklar\u0131nda polis olduklar\u0131n\u0131 anlad\u0131. \u015eimdi anlam\u0131\u015ft\u0131 i\u015fte. Polisleri alt kom\u015fusu \u00e7a\u011f\u0131rm\u0131\u015f olmal\u0131yd\u0131. Bu bir tuzakt\u0131. Yazmas\u0131n\u0131 engellemek ve roman\u0131n\u0131 \u00e7alabilmek i\u00e7in. Direndi, \u00e7\u0131rp\u0131nmaya ve \u00e7\u0131\u011fl\u0131k atmaya ba\u015flad\u0131. Onu tutan adamlardan birini \u0131s\u0131rd\u0131. Sakinle\u015fmesini s\u00f6yl\u00fcyorlard\u0131. Ve eski kom\u015fusuyla ilgili baz\u0131 z\u0131rvalar… Yoksa o muydu? Evini de\u011fi\u015ftirmi\u015fti ama yine de Berrin\u2019i takip ettirmi\u015fti. “Sizi o g\u00f6nderdi! Onu mahkemeye verebilirdim ama yapmad\u0131m! H\u0131rs\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ba\u011f\u0131\u015flad\u0131m ama o doymad\u0131! O pis fare, hep benim etraf\u0131mda dola\u015ft\u0131 ve roman\u0131m\u0131 \u00e7almaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131, neler oldu\u011funu bilmiyorsunuz! Dinleyin beni!”.<\/p>\n\n\n\n
\u0130\u00e7lerinden biri onu b\u0131rakmalar\u0131 i\u00e7in i\u015faret verdi. Berrin sakinle\u015fti ve yere oturdu. Hafif\u00e7e a\u011flamaya ba\u015flad\u0131. “Beni k\u0131skan\u0131yorlar. Burada bile. Nereye gitsem etraf\u0131mdalar. T\u0131pk\u0131 eski kom\u015fum gibi. O da bir t\u00fcrl\u00fc benden uzakla\u015famayan bir hayrand\u0131. B\u00f6yle yap\u0131yorlar i\u015fte. G\u00fczel bir i\u015f ortaya koyuyorsun, \u00f6nce be\u011feniyorlar. Sonra kendileri de \u00fcretmek istiyorlar. Ama herkes benim gibi de\u011fil. Ben \u00f6zelim ve yetenekliyim. Onlar s\u0131radan ve beceriksiz olduklar\u0131n\u0131 anlad\u0131klar\u0131 anda en b\u00fcy\u00fck d\u00fc\u015fman\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyorlar. D\u00fcn imzan\u0131 isterlerken bir bak\u0131yorsun bug\u00fcn roman\u0131n\u0131 \u00e7al\u0131yorlar. Anl\u0131yor musunuz? Hi\u00e7bir yere ka\u00e7amam.”. Burnunu \u00e7ekti, derin bir nefes ald\u0131. Saman k\u00e2\u011f\u0131d\u0131n sakinle\u015ftirici kokusunu i\u00e7ine \u00e7ekti. Onu b\u0131rakmalar\u0131n\u0131 s\u00f6yleyen adam kar\u015f\u0131s\u0131na oturdu. “Berrin Han\u0131m, zor oldu\u011funu biliyorum. Ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131z\u0131 anlayamam ama siz beni anlamak zorundas\u0131n. Bizi eski kom\u015fun yollamad\u0131. Yollayamaz da zaten \u00e7\u00fcnk\u00fc o \u00f6ld\u00fc. Ve bunu biliyorsunuz. Eski evinize ta\u015f\u0131nan aile, bah\u00e7eye havuz yapt\u0131rmak i\u00e7in kazd\u0131rd\u0131klar\u0131nda cesetle kar\u015f\u0131la\u015fm\u0131\u015flar. Adli t\u0131bba g\u00f6re \u00f6l\u00fcm tarihi sizin ta\u015f\u0131nma tarihinizden iki g\u00fcn \u00f6nce. Bunun bir tesad\u00fcf olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyorsunuz zaten de\u011fil mi?”. Adamlardan biri \u00e7al\u0131\u015fma masas\u0131n\u0131n \u00e7ekmecelerini kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131yordu. Berrin sesleri duyunca yine \u00e7ileden \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131, “Dokunma ona i\u011fren\u00e7 herif!”. Yine koluna girdiler, hareket etmesini engellemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131lar. \u00c7ekmecesini kar\u0131\u015ft\u0131ran adam elinde k\u0131r\u0131k bir t\u00fckenmez kalemle yanlar\u0131na geldi. Kalemi Berrin\u2019le konu\u015fan adama verdi. Kafas\u0131 kar\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Ne yapmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu bu insanlar. Sahi niye saklam\u0131\u015ft\u0131 o kalemi? “Bu kalemin neden k\u0131r\u0131k oldu\u011funun fark\u0131ndas\u0131n de\u011fil mi? Di\u011fer yar\u0131s\u0131n\u0131 eski kom\u015funun boynunda b\u0131rakm\u0131\u015fs\u0131n.”. Adam sustu. Berrin\u2019in y\u00fcz\u00fcne bak\u0131yordu. O ise kaleme. “Anlam\u0131yorsunuz…” dedi. “\u2026 k\u0131r\u0131k bir kalemle yazamam ki…”.<\/p>\n\n\n\n
Yazar: G\u00f6ksu Keskin<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
”Tek ihtiyac\u0131 yazmakt\u0131. Yazmak ona hayat veren \u015feydi. Ci\u011ferlerini saman k\u00e2\u011f\u0131t kokusu doldurmal\u0131, damarlar\u0131nda m\u00fcrekkep akmal\u0131yd\u0131. ”<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":2896,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,3],"tags":[768,767,362],"yoast_head":"\n