(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k 3 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
\u015eu anda hayattay\u0131m, bunu hissedebiliyorum. Nefes al\u0131p vererek, yaz\u0131p \u00e7izip d\u00fc\u015f\u00fcnerek, hat\u0131rlayarak, unutarak, kaybolarak, belki de sadece \u00f6ylece durarak\u2026 Ya\u015f\u0131yoruz, bir par\u00e7an\u0131n olmas\u0131 gerekti\u011fi yere yerle\u015ferek b\u00fct\u00fcn\u00fc tamamlamas\u0131 i\u00e7in. Olmasayd\u0131 ne olurdu, o par\u00e7an\u0131n yerine ne konurdu? Kim bilir, belki de \u201chi\u00e7bir \u015fey\u201d. Fakat bizler yine, olmayan o par\u00e7ay\u0131 da kabul ederdik hayat sayabilmek i\u00e7in. Bazen \u00e7ok fark edilmese de olmayan\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, yoklu\u011fun bile bir varl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131r hayat\u0131n i\u00e7inde. Bizler bu y\u00fczden var olan ve yok olan her \u015feyimizle bir araya geliyoruz. Bir araya gelmelerimiz, gelememelerimiz, varl\u0131k, yokluk; i\u015fte hayat, bunlar. Bunlar ya\u015fam\u0131n ola\u011fan d\u00fczeni. D\u00fczensizlikler bile bir d\u00fczenin par\u00e7as\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc hayat\u0131n durmas\u0131 neredeyse imkans\u0131zd\u0131r. Belki bir ki\u015fi i\u00e7in\u2026 Fakat geri kalan milyonlarca ak\u0131\u015f, s\u00fcrekli bir d\u00f6ng\u00fc halinde. Son dedi\u011fimiz \u015fey, asl\u0131nda devam dedi\u011fimiz \u015feyin ba\u015flang\u0131c\u0131. Bizler, her birimiz; onlarca, y\u00fczlerce hik\u00e2ye yaz\u0131yoruz. Sonra ya birbirimize \u00e7arp\u0131yor ya da birbirimizi \u0131skal\u0131yoruz.<\/p>\n\n\n\n
\u015eu an, e\u011fer yapaca\u011f\u0131m\u0131z tercihlerin birini hatta belki hepsini de\u011fi\u015ftirip di\u011fer se\u00e7enekleri denesek de olan d\u00fczeni ya da ak\u0131\u015f\u0131 yine bir \u015fekilde kabul ederdik. \u0130nsan olmak; hayat\u0131 ya\u015faman\u0131n, onu sindirmenin bir par\u00e7as\u0131 olan kabul etmeyi bir \u015fekilde sunacakt\u0131 bizlere. Arthur Rimbaud, \u201cDayan\u0131lmaz olan tek \u015fey, hi\u00e7bir \u015feyin dayan\u0131lmaz olmamas\u0131d\u0131r.\u201d demi\u015fti, hakl\u0131yd\u0131 belki de (G\u00fcnday, 2013).<\/p>\n\n\n\n
Ya\u015fama kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kamazs\u0131n. Ya\u015fam\u0131 durduramazs\u0131n. Seyrini de\u011fi\u015ftirebilirsin belki de ama bu de\u011fi\u015fen seyir bile bir noktada hayat\u0131n kendisi olup \u00e7\u0131kacakt\u0131r kar\u015f\u0131na. Ya\u015fam s\u00fcre\u011fendir. Her \u015fey mahvolup hi\u00e7bir \u015fey hayal etti\u011fin, bekledi\u011fin gibi gitmese bile yine de kabul edersin onu \u00f6ylece. Zorundas\u0131nd\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc d\u00fczeni de\u011fi\u015ftirmek m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir. Her \u015fey, asl\u0131nda olmas\u0131 gerekti\u011fi gibidir. Olmas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn olmayan pek \u00e7ok \u015fey, t\u00fcm ihtimalleri deneyip ger\u00e7ekle\u015ferek kar\u015f\u0131na \u00e7\u0131kabilir bir an. Ya\u015fam\u0131n par\u00e7as\u0131 olan her \u015fey; her madde, her titre\u015fim, her partik\u00fcl, her hareket, asl\u0131nda olmas\u0131 gerekti\u011fi gibidir. Yok olu\u015f, beklenmeyen son, o an\u0131n bir s\u00fcre \u00f6tesinde, gelecek ser\u00fcveninde kendi yerini edinir ve ak\u0131\u015fa tutunup yeni bir d\u00fczen olu\u015fturur: Kimse fark etmeden olmas\u0131 gereken en iyi \u015fey olarak, o ana tutunur. <\/p>\n\n\n\n
Hayat bir son veya bir ba\u015flang\u0131\u00e7tan; bir yenilgi veya bir zaferden ibaret de\u011fildir. Hayat, devinim halinde t\u00fcm sonlar\u0131 ve ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131; t\u00fcm zaferleri ve yenilgileri i\u00e7erir. Bizim olu\u015fturup tutundu\u011fumuz birka\u00e7 se\u00e7enek, hayat\u0131 de\u011fil; hayat\u0131m\u0131z\u0131 kendimizce nas\u0131l kabul etti\u011fimizi anlat\u0131r yaln\u0131zca. Biz ne yaparsak, ne d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrsek, ne se\u00e7ersek ya da neyi yapmak zorunda kal\u0131rsak hatta bunlardan hi\u00e7birini yapmasak dahi; asl\u0131nda her \u015fey olmas\u0131 gerekti\u011fi gibidir. Kimileri buna kader, kimileri karma, kimileri tesad\u00fcf, kimileri \u201cBen yapt\u0131m.\u201d, kimileri \u201cO yapt\u0131.\u201d dese de birlikte yap\u0131l\u0131r her \u015fey. D\u00fczen, devinim halinde akan bir b\u00fct\u00fcnd\u00fcr. Par\u00e7alar kaybolsa ya da eklense de b\u00fct\u00fcn hep b\u00fct\u00fcn olarak; hayat hep hayat olarak kalacakt\u0131r. <\/p>\n\n\n\n
Referans: <\/p>\n\n\n\n
G\u00fcnday, H. (2013). Daha. <\/em>\u0130stanbul: Do\u011fan Kitap.<\/p>\n\n\n\n Yazar: S\u0131la Arslan<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ”D\u00fczen, devinim halinde akan bir b\u00fct\u00fcnd\u00fcr. Par\u00e7alar kaybolsa ya da eklense de b\u00fct\u00fcn hep b\u00fct\u00fcn olarak; hayat hep hayat olarak kalacakt\u0131r.”<\/p>\n","protected":false},"author":57,"featured_media":2814,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[],"yoast_head":"\n