Abdurrahim Karako\u00e7’tan ve Mihriban Han\u0131m\u2019dan af dileyerek…<\/p>\n\n\n\n
Lambada titreyen alev \u00fc\u015f\u00fcyor. Sabah olmuyor Mihriban. Sana gel dedi\u011fim yollar\u0131n sonu \u00e7amurlu; Naz\u0131m’\u0131n ve dahas\u0131 vatan \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n ayak izleri de kanl\u0131. Veda etti\u011fin topraklarda a\u00e7t\u0131rd\u0131\u011f\u0131n \u00e7i\u00e7eklerin hepsi de k\u0131rg\u0131n sana. Ad\u0131m\u0131n aras\u0131ndaki bo\u015fluklar karar\u0131yor Mihriban; sen bir t\u00fcrk\u00fcden de \u00f6tesin. Bir zamanlar hayat bah\u015fetti\u011fin kemiklerim k\u0131r\u0131k. \u00c7ocukken buruk ge\u00e7en pazarlar\u0131m ve sana getirdi\u011fim hayallerim sona erdi. Sana ihtiyac\u0131m olan duygularda t\u00fct\u00fcnler yak\u0131yorlar \u015fimdi. K\u0131rg\u0131n\u0131m ve en k\u00f6t\u00fcs\u00fc \u00f6zl\u00fcyorum Mihriban. \u0130\u00e7imde sessiz depremler olurken, sen evimin ortas\u0131nda \u00e7\u0131ra yakt\u0131n, ben de alevli bir enkaz\u0131n alt\u0131nda kald\u0131m. \u00d6tesini aramaman gereken b\u00fct\u00fcn a\u015fklar\u0131 kanat\u0131rcas\u0131na ya\u015f\u0131yorsun; anlatmas\u0131 da ya\u015famas\u0131 da zor. Anl\u0131k mutluluklardan fazlas\u0131 de\u011filim, yava\u015f yava\u015f d\u00f6k\u00fcl\u00fcyorum ve sa\u00e7\u0131l\u0131yorum yerlere. Toplamaya \u00e7al\u0131\u015fma beni, ne yalan s\u00f6yleyim art\u0131k gelsen de istemem seni Mihriban. Gidi\u015finle ya\u011fmurlar ya\u011fd\u0131ran heybetini ast\u0131m duvara, geli\u015fini erteledi bahar. Dedim ya, \u00e7i\u00e7ekler bile k\u0131rg\u0131n sana. Ne sen gelirsin ne benim ald\u0131racak halim var. Sokaklarda sat\u0131c\u0131 \u00e7ocuklara sor kendini, t\u00fcm \u015fehir a\u011flad\u0131 Mihriban. Hi\u00e7bir yere s\u0131\u011fm\u0131yorsun ve ben ciddi kavgalar ediyorum k\u00fc\u00e7\u00fck \u015feylerle. \u0130hbar ediyorum kendimi sana, gelme ama ne olur gel Mihriban.”<\/p>\n\n\n\n
Mihriban’dan ba\u015fka a\u015fk\u0131 olmad\u0131, bu topraklardan ge\u00e7en usta \u015fair Abd\u00fcrrahim Karako\u00e7’un. “Ne ad\u0131 Mihriban, ne de sa\u00e7lar\u0131 sar\u0131…” dedi. “Ad\u0131 benimle birlikte mezara kadar gidecek.” Oysa bir\u00e7ok insan Mihriban’\u0131 o s\u00f6ylemese de tan\u0131d\u0131 kendi hayat\u0131n\u0131n bir kesitinde. Kimileri hi\u00e7bir zaman s\u00f6yleyemedi Mihriban’a. T\u0131pk\u0131 onun diyemedi\u011fi gibi “gel” diyemedi. “Unutursun” dedi. “\u0130nsanlar\u0131n g\u00f6nl\u00fcnde kalmas\u0131, g\u00f6z\u00fcnde kalmas\u0131ndan iyidir” diyerek g\u00f6\u00e7\u00fcp gitti bu d\u00fcnyadan Karako\u00e7. Sayg\u0131yla ve sevgiyle an\u0131yorum.”<\/p>\n\n\n\n
Yazar: S\u0131la Arslan<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Abdurrahim Karako\u00e7’tan ve Mihriban Han\u0131m\u2019dan af dileyerek… Lambada titreyen alev \u00fc\u015f\u00fcyor. Sabah olmuyor Mihriban. Sana gel dedi\u011fim yollar\u0131n […]<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n