Etik d\u0131\u015f\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen bir o kadar \u00e7ekici ve bir\u00e7ok insan\u0131n bilin\u00e7alt\u0131na yerle\u015fmi\u015f olan terapistine duygusal yak\u0131nl\u0131k hissetme asl\u0131nda hepimizin i\u00e7inde olan bir d\u00fcrt\u00fc. Yolda y\u00fcr\u00fcrken etraf\u0131m\u0131zdaki farkl\u0131 y\u00fczlere bak\u0131yoruz ve bizim d\u0131\u015f d\u00fcnyam\u0131zda varl\u0131klar\u0131n\u0131 devam ettiren bu insanlar\u0131n kendi i\u00e7 d\u00fcnyalar\u0131nda neler ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 sadece tahmin edebiliyoruz. \u0130nsanlar\u0131n \u00e7o\u011fu zaman i\u00e7 d\u00fcnyalar\u0131nda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 baz\u0131 duygu durumlar\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcne kapatmak i\u00e7in kabul g\u00f6rmek takdir edilmek ve bazen de i\u00e7inde bulundu\u011fu durumu gizlemek i\u00e7in hareketlerini \u015fekillendirdi\u011fini tahmin edemiyoruz. Edemeyiz de. <\/p>\n\n\n\n
\u00c7a\u011f\u0131m\u0131z\u0131n en b\u00fcy\u00fck hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n kabul g\u00f6rememe korkusu oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Oldu\u011fumuz \u00f6zden uzakla\u015f\u0131p \u00f6z\u00fcm\u00fczden farkl\u0131 insanlara d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyoruz her ili\u015fkide, her beraberlikte. Neden korkuyoruz? Mutlak korkumuz nedir? Yaln\u0131z kalmaktan m\u0131 korkuyoruz? Kendimiz olursak yaln\u0131z olaca\u011f\u0131m\u0131z\u0131 m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz? Belki de kendi ba\u015f\u0131m\u0131za olmaktan, i\u00e7 sesimizi dinlemekten \u00f6yle \u00e7ok korkuyoruz ki yaln\u0131z oldu\u011fumuzda ne hissedece\u011fimizi bilmiyoruz. Bu sebeple toplum taraf\u0131ndan belirlenen baz\u0131 kal\u0131plar \u00e7er\u00e7evesinde kendi ki\u015fili\u011fimizi yap\u0131land\u0131r\u0131yor ve d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz ki\u015fiyi kabul ediyor sonra da ondan nefret ediyoruz. Belki de hi\u00e7 yaln\u0131z kalmad\u0131k, kendimizi hi\u00e7 tan\u0131m\u0131yoruz, kendimizi tan\u0131maktan kokuyoruz ve oldu\u011fumuz insan\u0131 sevmeme ihtimalimiz bizi kayg\u0131land\u0131r\u0131yor. Unutmamam\u0131z gerekir ki hayat\u0131m\u0131zda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z varolu\u015fsal krizler bizler i\u00e7in benli\u011fimizi bulaca\u011f\u0131m\u0131z bir sonraki ad\u0131ma a\u00e7\u0131lan kap\u0131lard\u0131r. <\/p>\n\n\n\n
Anla\u015f\u0131lma ihtiyac\u0131 \u00e7ekiyoruz. Anla\u015f\u0131lma ve kabul g\u00f6rme. Peki neden ko\u015fulsuz kabul g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz ili\u015flerimizden bu kadar korkuyoruz? Belki de bunu herkes bizi anlayamayaca\u011f\u0131 i\u00e7in bizi anlama yetisine sahip ki\u015filere a\u015f\u0131k oluyoruz, ancak bunlar\u0131n \u00f6ncesinde biz yaln\u0131z kalmaktan korktu\u011fumuz i\u00e7in kendimizi anlayam\u0131yoruz. Sonras\u0131nda kar\u015f\u0131m\u0131zdaki ki\u015finin bizi anlayamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fczde ona olan a\u015fk\u0131m\u0131z bitiyor, terapiyi b\u0131rak\u0131yoruz. Ba\u015fka psikolog ar\u0131yoruz ya da ba\u015fkalar\u0131n\u0131n bizi anlamas\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131m\u0131za anlam kataca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Ben olmaktan korkuyor \u201cbiz\u201d kelimesinin bize anlam katmas\u0131n\u0131 bekliyoruz. <\/p>\n\n\n\n
\u00d6nce yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131 benimsemeli, yaln\u0131z kalmay\u0131, yaln\u0131z g\u00fc\u00e7l\u00fc olmay\u0131 \u00f6\u011frenerek kendimizi dinlemeli ve kendimizden korkmadan kendi i\u00e7imizde kendimizi bulmal\u0131y\u0131z. \u0130\u00e7 d\u00fcnyam\u0131z\u0131 ara\u015ft\u0131rarak kendi ama\u00e7lar\u0131m\u0131z\u0131 ne yapmak istedi\u011fimizi belkide ne yapmak istemedi\u011fimizi ke\u015ffetmeliyiz. <\/p>\n\n\n\n
B\u00dcY\u00dcMEL\u0130Y\u0130Z. <\/p>\n\n\n\n
Kendimize \u00f6z \u015fefkat g\u00f6stererek ne kadar de\u011ferli ruhlara sahip oldu\u011fumuzu kabul ederek, toplumun \u00e7o\u011funlu\u011fundan farkl\u0131 olsak bile onlar gibi olmak zorunda olmay\u0131p kendi olman\u0131n mutlulu\u011funu kendi i\u00e7imizde kendi ruhumuzda aramal\u0131y\u0131z. Ba\u015fka kap\u0131larda ve insanlarda bulamayaca\u011f\u0131m\u0131z tek \u015fey kendi benli\u011fimizdir. Kendimizi anlad\u0131ktan sonra kar\u015f\u0131m\u0131zdaki insanlar\u0131 da anlamaya ba\u015flayaca\u011f\u0131z. \u00c7\u00fcnk\u00fc onlar\u0131 kendileri i\u00e7in kabul ederek farkl\u0131l\u0131klar\u0131m\u0131z\u0131 kucaklayarak anlamland\u0131raca\u011f\u0131z. Ba\u015fka kollarda arad\u0131klar\u0131m\u0131zla kendili\u011fimizi kaybediyoruz. <\/p>\n\n\n\n
Yazar: Aylin Dayo\u011flu<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Etik d\u0131\u015f\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen bir o kadar \u00e7ekici ve bir\u00e7ok insan\u0131n bilin\u00e7alt\u0131na yerle\u015fmi\u015f olan terapistine duygusal yak\u0131nl\u0131k hissetme […]<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[],"yoast_head":"\n