Eyvah! Telefonumu Kaybettim

Sabah gözlerimizi açar açmaz en önce onu görüyor, gün boyu en çok onunla vakit geçiyor, yine ona dalıp uyuyakalıyoruz. Telefonların değil ama bizim şarjımız bitiyormuş gibi koşar adımlarla prizlere gidiyoruz. 5 dakika kaybolsa hemen tedirgin oluyor, telefonum nerede diye alevler püskürtüyoruz dört bi yana. Ahh Graham Bell sen aşkın mucidisin! Sena Karaosmanoğlu’nun kaleminden “Eyvah! Telefonumu Kaybettim”

Devam