anKARA

Yaşayan bir ölüydüm adeta. Kanlar içinde kalmış bedenimle, haykırmak istediğim korkumla, kalabalık içinde büyüyen koca yalnızlığımla birlikte sadece bir ölü.

 

Güzel bir sabahtı Ankara için. Güneş tüm sıcaklığıyla iliklerime işlerken aklımda ve kalbimde emek, barış, demokrasi kavramlarının coşkusu yankılanıyordu.

 

Üniversitede ki arkadaşlarla tren garının önüne geldiğimizde heycanımız daha da katlanmıştı. Farklı şehirlerden gelen yüzlerce insanla tek yürek olmak birlik ve beraberliğin kudretini tekrar hatırlatmıştı bize. Türküler söylüyor, sohbetler ediyor, simitlerimizi paylaşıyorduk, beş dakika önce tanıştığımız insanlarla. Kendime, bize, biz olmaya olan inancım kat be kat artmıştı. “Başarabiliriz” dedim bütün inancımla.

 

Ta ki o an’a kadar.

 

Her şey bir anda anlamını kaybetti. Tarifi mümkün olmayan patlamalarla hayallerimizden uyandırıldık.

Patlamanın korkusuyla kendimi bir anda yere attım. Ellerim bedenimi kelepçelemişti adeta. Düşündüğüm  tek şey Ya ölürsem?di. O an’a kadar ölüme hiç  bu kadar  yakın olmamıştım.

Bir süre kitlenmiş bir şekilde yerde yattım. Saniyeler yıllar gibi geçmeye başladı. Bir dakikanın ne kadar uzun olabileceğini o zaman anladım. Kafamı ellerimin arasından çektiğimde, yüzlerce insanın telaş içerisinde koşuştuğunu gördüm. Kimileri ise parçalanmış bedenler arasından babasını, evladını, sevgilisini arıyordu.

Etrafıma bakarken ellerimi gördüm bir anda. Kan içinde kalmış olan ellerimi. Yoksa yoksa ben de mi ölecektim? Hayır. Olamaz. Ben ölmemeliyim. Annem! Annem mahvolur, tek evladıyım ben onun. Peki ya Eda? Sevgilime yapamazdım bunu.

Bütün gücümle yürümeye başladım. Ölüp ölmediğini bilmediğim bedenlerin arasından, ölümden ķaçarcasına yürüdüm.

 

Kendime geldiğimde bir hastanenin dinlenme odasındaydım. Ellerim de ki kanların yerini beyaz sargı bezleri almış. Annem saçımı okşarken, Eda benimle konuşmaya çalışıyordu.

 

O gün ben ölmemiştim ama onlarca insan, yüreklerinde yanan BARIŞ ateşiyle birlikte öldü.

YAZAR: Aybüke Yıldıran

Aybüke Yıldıran

TPÖÇG Blog Yazarı | Başkent Üniversitesi Psikoloji Öğrencisi

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.